|
Wim De Craene ( Melle, 30 juli 1950 - Gent, 14 september 1990) was een Belgisch zanger/componist, vaak ingedeeld onder kleinkunst, alhoewel hij ook met popmuziek en andere stijlen experimenteerde. Zijn bekendste nummers zijn "Rozanne" en "Tim".
Wim De Craene werd geboren in een katholiek gezin met zeven kinderen. Op zestienjarige leeftijd begon hij rond te trekken. Hij studeerde verpleegkunde en toneel, maar brak zijn studies voortijdig af. Met de inkomsten die hij als schoorsteenveger en biertapper verdiende, kocht De Craene zijn eerste gitaar. Eind jaren '60 maakte hij deel uit van de Vlaamse folkgroep Ja en werd zo ontdekt door Miel Cools. Op achttienjarige leeftijd trok hij naar Amsterdam om dichter bij zijn mentor Ramses Shaffy te kunnen wonen. Shaffy liet hem optreden in het café-chantant "'T Cloppertjen" en uit blijk van dank en bewondering noemde De Craene in 1975 zijn eigen zoon Ramses. (Ramses De Craene houdt zich onder het pseudoniem DJ Looney Tune ook bezig met muziek.)
Het jaar 1975 was zijn meest succesvolle jaar als artiest. "Tim" (van zijn album "Alles is Nog Bij Het Oude"), "Rozane" (uit zijn elpee "Brussel") en zijn duet met Della Bosiers; "Mensen Van 18" werden hits.
De Craene liet zich voor de onderwerpen van zijn liedjes vooral inspireren door mensen die hij kende. Omdat hij vond dat mensen zich meer aangesproken zouden voelen wanneer hij veel voorkomende voornamen gebruikte kregen veel van zijn nummers titels als "Tim", "Marieke", "Kristien", "Elke", "Rikky", "Marcellino", ... Niet al deze liedjes gaan echter letterlijk over mensen die die naam dragen. "Tim" gaat bijvoorbeeld over zijn pasgeboren zoon, Ramses, maar omdat die naam minder goed in de melodie paste, gebruikte De Craene de voornaam van de zoon van één van zijn beste vrienden. "Rozane" werd geschreven voor ex-lief Chris Thys, zuster van actrice Leah Thys uit de soap Thuis. "Breek Uit Jezelf" gaat over de 12-jarige Ramses en zijn leeftijdsgenoten. Het nummer "Bebdibelem Petua" gaat dan weer over Wims hond.
Hij schreef ook twee musicals Help, Ik win een miljoen, (1977) en Jan de Lichte (1988).
De Craene was in de tweede helft van de jaren '70 niet meer zo populair. In 1978 organiseerde hij in Wetteren een groot prestigieus concert om zijn nieuwe elpee "Wim De Craene is ook nooit weg" te promoten. Er kwamen amper 70 mensen op af. De zanger probeerde later steeds meer onder het stigma "kleinkunst" uit te komen en experimenteerde naar hartelust andere muzikale stijlen zoals pop, rock, klassiek, disco. Op het album "Perte Totale" (1980) vermengde hij bijvoorbeeld rock, ballads en elektronische muziek met elkaar . Later dat decennium liet hij zich ook door new wave inspireren. Helaas waren een groot deel van deze experimenten niet populair en veel ervan worden over het algemeen als mislukkingen gezien. De experimenten die echter wél werkten worden nog altijd gekoesterd door zijn bewonderaars. Toch voelde De Craene zich miskend en nam hij op zoek naar erkenning en succes bijvoorbeeld in 1983 deel aan de preselectie voor het Eurovisiesongfestival met het nummer "Kristien", maar werd niet verkozen. De eerste helft van de jaren '80 was ook in andere opzichten een barre tijd. Hij scheidde in 1981 van zijn vrouw en verkocht amper albums. De hit "Breek Uit Jezelf" (1987) betekende een nieuwe start, al verkocht hij nadien nog steeds weinig platen.
In 1990 pleegde hij zelfmoord. Officieel wordt aangenomen dat hij uit verdriet over een verbroken liefde een overdosis antidepressiva zou hebben geslikt. In 2005 verklaarde Ramses echter tijdens een Humo-interview dat hij altijd al het gevoel had gehad dat zijn vader was vermoord;
"Er is nooit voldoende onderzoek naar gedaan. Wat zeg ik? Er is géén onderzoek naar gedaan. (...) Hij lag op zijn buik, met een deken over zich heen gerold, voor de deur. Zo is hij gevonden. Alsof iemand hem in die deken had gerold. (...) (Humo, 26 juli 2005)
Volgens hem waren er geen details bekend gemaakt over welke antidepressiva zijn vader zou hebben genomen en had hij zelf nooit depressieve gevoelens bij zijn vader waargenomen. Hij had al een nieuwe vriendin en het feit dat hij geen afscheidsbriefje had achtergelaten vond Ramses eveneens onbegrijpelijk. Om het allemaal nog geheimzinniger te maken liep er toen hij samen met enkele familieleden het pand ontruimde een onbekende man naar binnen;
"Hij kwam binnen in de kamer waar mijn vader dood werd aangetroffen. We waren er net aan het werk- en hij keek er rond. 't Was alsof hij ons niet zag. Wij hoorden hem zuchten: "Het kan niet...Het kan niet..." Wij waren stomverbaasd. Ineens draaide hij zich om, en hij liep weer de trap af? Ik stond aan de grond genageld., en mijn nonkel (oom) liep hem iets te laat achterna en riep in het trappenhuis: "Meneer, wie bent u?" Maar die man, een soort alternatieveling rende het huis uit, en verdween." (Humo, 26 juli 2005)
Ramses merkte ook op dat zijn vader nooit kerkelijk begraven wou worden, maar op verzoek van de familie en voor de fans gebeurde dit toch. Willem Vermandere was hierbij aanwezig en hield een toespraak.
Wim De Craene kreeg na zijn dood meer erkenning dan tijdens zijn leven. Zijn liedjes worden nog steeds veel gedraaid en nummers als "De Kleine Man", "Tim", "Rozane", "Mensen Van 18" en "Breek Uit Jezelf" worden vandaag de dag erkend als klassiekers. In de jaarlijkse eindejaars-hitparade "100 Op 1" op Radio 1 waarbij luisteraars hun favoriete Belgische muziek kunnen kiezen staan "Rozanne" en "Tim" al sinds de eerste editie uit 2002 hoog genoteerd. "Tim" heeft zelfs nog nooit de Top 10 verlaten.
|
