|
Het verhaal van The Tielman Brothers begon in Soerabaya, waar vier broertjes Tielman in 1946 gingen musiceren. Hun vader Herman Tielman (KNIL militair) was de grote inspirator en mentor van The Timor Rhythm Brothers, bestaande uit Reggy (gitaar, banjo), Andy (gitaar), Ponthon (contrabas) en Loulou Tielman (drums). Ze maakten samen met hun kleine zusje Jane een tournee langs de kampen van de Nederlandse militairen en traden na de onhafhankelijkheid van Indonesië in 1949 op tijdens 'high society' - feesten tot in het paleis van Soekarno toe. Hun show bestond uit muziek, dans en rituelen uit Indonesië. Zij speelden ook instrumentale wereldmuziek zoals 12th. Street Rag en vokale hits van Nat King Cole, Bill Haley en Elvis Presley.
In 1957 kwam de familie Tielman naar Nederland en vestigde zich in Breda. De 4 broers gingen weer optreden als The Timor Rhythm Brothers op Indische feestavonden. Al snel wijzigden ze hun naam in The 4 Tielman Brothers. In 1958 kregen ze de kans om 6 maanden in de 'Hawaiian Village' van het attractiepark op de wereldtentoonstelling Expo '58 in Brussel op te treden. Ze presenteerden daar een wervelende rock-'n-roll show, zoals nog nooit eerder in Europa vertoond was. Bespeelden gitaren achter in de nek, gooiden gitaren in de lucht en naar elkaar, bespeelden gitaren met de tanden en voeten, haalden toeren uit met de contrabas, de drummer liep spelend om het drumstel heen en sloeg met de drumstokken op de gitaarsnaren. Ze werden ontdekt door René (Nappie) en Ferry Vlasselaar, eigenaren van een Belgisch jukeboxbedrijf. Op hun label Fernap brachten zij de eerste single van de Tielman Brothers uit met Rock Little Baby Of Mine en You're Still The One. Het was tevens de allereerste rock-'n'-roll productie van een Nederlandse band. Hun manager Nappie Vlasselaar liet de groep in de periode 1959-1960 optreden als pauze-act in circusssen, jaarmarkten en kermissen.
Hans Joachim Kulenkampff en Peter Frankenfeld ontdekten de Tielman Brothers op de Expo en haalden ze eind 1958 naar Duitsland voor een gastoptreden in hun TV show en een muzikale showact in de film Paprika. Het allereerste optreden van de Tielman Brothers in Duitsland vond plaats op 29 januari 1959 in Hotel Deutsches Theater te München tijdens een filmbal ter gelegenheid van de premiére van de film Paprika. Ze ontmoetten daar Romy Schneider en kregen een filmorde uitgereikt.
Platenmaatschappij Bovema bood de Tielman Brothers eind 1959 een platencontract aan. Hun eerste plaat met Record Hop en Swing It Up was in die tijd veel te ruig voor Nederlandse begrippen en werd niet op de radio gedraaid. In januari 1960 verschenen zij op tv met hun wilde rock-'n'-roll show. Zij waren de eersten op de televisie met twee gitaren, bas en drums. De reacties hierop in de kranten waren zeer negatief. Hun opname 18th. Century Rock,een bewerking van een sonate van Wolfgang Amadeus Mozart oogstte eveneens een storm van kritiek. Nederland was in 1960 duidelijk nog niet rijp voor de eigen muziek van jongeren en teleurgesteld verlegden zij hun werkterrein naar Duitsland.
Samen met gitarist Frankie Luiten begonnen de Tielman Brothers hun goedbetaalde maandcontracten in de Ringstube in Mannheim. De familie Fluhrmann was de eigenaar van dit danslokaal en de Ringstube werd door de bands en het publiek steeds de Spoetnik genoemd, vanwege de inrichting met raketten en futuristische ruimtevaartuigen. De Tielman Brothers zouden er nog vaak terugkomen. Daarna trokken ze naar Studio 15 in Düsseldorf en de fraaie dancing Westhof in Heidelberg, een legendarische lokatie, vanwege de Amerikaanse GI's die daar gelegerd waren. Nog zo'n beroemde dancing was de Jolly Bar in Hanau, gelegen nabij Frankfurt am Main, eveneens een Amerikaanse legerplaats. De Duitse zaaleigenaren haalden na het succes van de Tielman Brothers steeds meer Indo bands naar Duitsland.
In Duitsland kregen de Tielman Brothers in 1962 een platencontract van Ariola aangeboden. Hun instrumentals Java Guitars en Tahiti Jungle verkochten erg goed. Jammer genoeg werden er tijdens de beste periode van de band in de periode 1961-1963 niet meer dan 2 singles opgenomen. Andere Indo-rock groepen zoals The Crazy Rockers namen hun stijl en repertoire over en namen dit in Nederland op.
In 1963 kwamen Andy en Reggy Tielman bij een ernstig auto ongeluk onder een vrachtauto terecht. Het herstel van Andy met zijn arm in het gips duurde vele maanden. Als vervanger kwam Alfons Faverey bij de Tielman Brothers. Andy Tielman ging zich na de doorbraak van de Beatles steeds meer toeleggen op zangwerk.
Na het vertrek van Ponthon Tielman in 1964 is de magie tussen de vier broers verbroken. Andy, Reggy en Loulou Tielman gingen samen verder met Hans Bax (gitaar) en Rob Latuperisa (drums). In 1965 speelden ze tijdens de zomermaanden voor het eerst in Nederland in het Palais De Danse in Scheveningen. Hun succes was enorm groot. Er volgde een platencontract met Negram/Delta records. Hun uitvoering van het nummer Maria uit West Side Story bereikte de 20e plaats van de top 40 in oktober 1965.
Tot 1967 maakten ze eveneens nog platen voor het Duitse Ariola label, maar de typische Tielman stijl was vaak ver te zoeken. In 1967 scoorden ze onverwachts nog de grootste hit uit hun carrière. Little Bird bereikte de 7e plaats op de Top 40. Daarna volgde een periode met steeds wisselende bezettingen en traden ze op als Andy Tielman & The Tielman Brothers, waarmee Andy Tielman tot op heden nog steeds actief is.
De grote waardering voor het pionierswerk van Andy Tielman en de Tielman Brothers en hun bijdragen voor het Nederlands cultureel erfgoed kwam sedert de jaren 80 op gang.
Jane (1993), Loulou (1994) en Ponthon Tielman (2000) zijn ondertussen overleden.
|
