|
Rowwen Hèze is een in 1985 opgerichte band uit America (gemeente Horst aan de Maas) die in het Limburgs zingt. De muziek varieert van gevoelige ballads tot snellere Tex-Mex- en folknummers.
De wat vreemde naam van de groep is ontleend aan de dorpsfiguur Christiaan Heesen, die de bijnaam "Rowwen Hèze" droeg (vrij vertaald: ruwe, onbeschaafde of onverschillige Heesen). Deze huisde eind negentiende, begin twintigste eeuw aan de rand van het huidige dorp America. Christiaan Heesen was een huiveringwekkende verschijning: stoppelbaard, krassende stem, een lege, rottende oogkas, gekleed in lompen bijeengehouden door ijzerdraad. Het was al met al geen fraai plaatje. Overmatig drankgebruik en kilo’s pruimtabak maakten zijn imago als 'den rowwen Hèze' (de lompe Heesen) compleet. Toch is er een goede, mysterieuze kant aan de markante Americaan. Zo kon hij bloedingen stelpen en met handoplegging kneuzingen en brandwonden verhelpen, en vaak werd zijn hulp ingeroepen bij bevallingen. Vroedvrouwen moesten in die tijd uit Horst komen, maar in het donker waagde zich niemand na zonsondergang nog op de onherbergzame Peel, waar het vol zat met geesten en heksen. Zie verder de site van Rowwen Hèze over Christiaan Heesen.
De stijl van Rowwen Hèze is zeer gemengd, met als hoofdstijlen folk, fanfare en Tex-Mex. De meest karakteristieke instrumenten in het bandgeluid van Rowwen Hèze zijn accordeon, trompet en gitaar. Door sommigen wordt de muziek van Rowwen Hèze onder de noemer zydeco geplaatst, hoewel ook daarmee forse verschillen bestaan.
De band wordt opgericht nadat een aantal leden van de band The Legendary Texas Four op zoek zijn naar een nieuwe zanger. Jack Poels blijkt een geschikte kandidaat. Poels speelde eerder in de band Bad Edge. Hij stelt als voorwaarde dat hij 1 liedje in het dialect mag vertolken, de overige bandleden gaan akkoord en Rowwen Hèze is geboren. In de eerste jaren van hun bestaan spelen ze nog voornamelijk Engelstalige covers van onder andere Thin Lizzy. Een jaarlijks terugkerend fenomeen voor veel Limburgse bands is om rond de carnaval een carnavalsnummer te schrijven. Zo ook Rowwen Hèze. Niks stront niks is een carnavalsnummer van Rowwen Hèze dat de landelijke media haalde in verband met de nogal controversiële tekst (de gemeente Horst wordt hierin flink op de hak genomen). Dit nummer betekende de eerste landelijke bekendheid voor Rowwen Hèze. Steeds meer liet men het Engelstalige (cover) repertoire voor wat het was en ging men zich meer en meer richten op de dialectliedjes. Bij elk optreden bleken het juist deze dialectliedjes te zijn die vooral door het publiek werden gewaardeerd.
Na enkele wijzigingen in de samenstelling (Mart Deckers - drums - en Geert Hermkes - accordeon - haken voortijdig af) bestaat de band inmiddels sinds 1991 uit Jack Poels (zang, gitaar en mondharmonica), William "Tren" van Enckevort (accordeon, piano, trombone en zang), Jan Philipsen (basgitaar en contrabas), Theo Joosten (gitaar, mandoline, saxofoon, thin wistle en percussie), Jack Haegens (trompet, bugel, trombone en percussie) en Martîn Rongen (drums en percussie).
In deze bezetting stond de band in 1992 voor de eerste keer op Pinkpop in Landgraaf. Het optreden werd een daverend succes met een live registratie op televisie. Zo'n groot succes dat besloten werd het optreden uit te brengen op het album In De Wei (Live). Voorafgaand aan dit optreden spreekt Pinkpop-presentator Jan Douwe Kroeske de legendarische zin uit: "Er zijn heel weinig zekerheden in het leven. Maar één ding, één ding is zeker. Het is een kwestie van geduld, er komt een dag dat heel Holland limburgs lult. Rowwen Hèze!!!!"
|
