Octopus

Succesvolle Belgisch-Engelse close-harmony groep die in de jaren zeventig de Belgische en Nederlandse hitparades onveilig maakte.
Voorloper van de groep Octopus was het Diestse gezelschap "The Bats". Daarin bevonden zich René en Robert Vlaeyen. Deze Vlaamse ondernemers (René Vlaeyen is inmiddels bekend geworden als TV-producer en heeft programma's als de Kotmadam en Gaston en Leo op zijn geweten) zagen het internationaal en plaatsten een advertentie in Melody Maker op zoek naar Engels Talent.
Steve Davies (die in Engeland al sessiemuzikant was geweest op een LP van een groep genaamd "Octopus", later naar Duitsland en België afzakte) en Robert Vlaeyen richtten hierna de Belgische "Octopus" op. Aanvankelijk werden bas en drums bespeeld door Nik Roland en Jean-Pierre Onraedt, maar deze werden later vervangen door Phil Francis (nog een Engelsman) en Gerard Opdebeeck (ex-Bats, ex-Purple Bus).
In deze bezetting werden de eerste singles van de groep opgenomen. Het debuut van de groep werd "Hey Na Na" in 1973 (met onder meer Zaki en Mike Verdrengh in het achtergrondkoor en Koen de Bruyne (broer van Kris de Bruyne) op piano).
Sylvain Vanholme (zie Wallace Collection, Two Man Sound, Salix Alba, The Machines ...), Sylvain Tack (man van Gnome en Start records, maar ook van Suzy wafels en radio Mi Amigo) en King International (management van o.m. John Terra, Joe Harris en ander Vlaams gezwam met o.m. Mike Vergrengh, Guido van Liefferinge - Joepi - en eerder genoemde René Vlaeyen) waren de zakelijke breinen achter de groep.
Met de eerste single werd zelfs getracht in Engeland door te breken (via platenmaatschappij Mooncrest). Alhoewel de song op Radio1 werd gedraaid (en net niet "Power Play" van de week werd ten nadele van "Tie A yellow ribbon ..." van Tony Orlando's Dawn), werden er toch maar 4.000 exemplaren van verkocht. Terug naar af dus.

Na enkele maanden van audities werd er in 1974 nog een hoge stem en toetsenist gevonden in Paul Michiels. Zoals Steve Davies het zich herinnert : "Paul hebben we ontmoet in 't Pleintje in Heist-op-den-Berg, ongeveer een week nadat Gerard (Opdebeeck) bij Octopus was gekomen. Zij hadden immers samen in "Purple Bus" gespeeld. We werden goeie vrienden, maar Paul wilde wel zijn "eigen ding" doen. Met zijn zessen gingen we regelmatig uit : Paul, ik, Phil (Francis), Gerard en Chris en Guy Degens van de John Terra band. We gingen vaak drinken in Antwerpen en het was op zo'n terugtocht in Paul's Citroën Mehari dat "Antwerp town" werd gecomponeerd. Voor het eerst hebben we samen gespeeld op een benefiet in Heist, onder de naam "Paul Michael's masterpatience". We deden een 25 minuten durende versie van 'Gimme some lovin'. Na ongeveer drie maanden van andere toetsenspelers te auditioneren, zegden we René (Vlaeyen) dat we Paul in de groep wilden. Hij was er niet te gelukkig mee, maar P.P. had de hoge stem die we nodig hadden en maakte dat we een klasserijker soort muziek konden gaan spelen."
De groep was aanvankelijk pop-geörienteerd (er werd getourd met The Rubettes en Mud), maar had een eerste grote hit met "I'm so in love with you". Dit was een Engelstalige bewerking van het liedje "Ik ben verliefd op jou" van charmezanger Paul Severs. Phil & Steve waren ingehuurd om hem te helpen met de engelse uitspraak, maar daar kwam niks van. Een jaar later kwamen de de leden van de groep te weten dat de platenmaatschappij van plan was om het nummer als Octopus-single uit te brengen. Goed gezien van de marketingjongens, want deze smartlap bracht het tot nummer 6 in Nederland, tot 16 in België. Het stuurde de groep echter ook in een nieuwe richting : in 1976 werd de groep overgenomen door Johnny Hoes, de succesvolle smartlappenkoning uit Nederland. Hij liet de groep voornamelijk evolueren tot een close-harmony gezelschap met bijna alleen slows en voornamelijk covers - zelfs een volledige LP lang op "Oldies But Goldies".
Of zoals Steve Davies het me schreef : "Sky Records in Holland sent me 'An Hour Of Octopus'. It's a bunch of stuff they did, mainly after I had left to suit Mijnheer Hoes - it seems he did a good job- it's like the 'Zangeres Zonder Naam' with harmonies!!!! "
De groep had nadien nog wel enkele kleinere hits (vb. South of the Border) en toerde enkele jaren ietwat lusteloos rond. Paul Michiels over deze periode : "Voornamelijk speelden we in Holland, België en voor de Belgische strijdkrachten in Duitsland. Ik kreeg er op d'n duur mijn buik van vol, omdat ik zelf dingen wilde gaan doen. Ik heb mijn eigen nummers ook nooit aan de groep gegeven. In Holland zijn we ook nogal een beetje "mismeesterd" geweest. We kwamen terecht in balzalen met 5 togen en een podium van 3x5. Wij waren toen "de domme belgen". Tegenwoordig is dat nogal een beetje anders.". In 1980 viel Octopus uit elkaar.

Steve Davies verliet de groep al eind 1976. Hij ging terug naar Engeland en werd er een redelijk succesvolle nachtclubzanger onder de naam "Steve Grey". In 1981 vertrok hij naar de Baltimore in de Verenigde Staten, waar hij een muziekuitgeverijtje heeft (genaamd "Octopus Publishing").

Phil Francis trouwde met een Belgische Gerda, maar woont tegenwoordig in Canada en is naar het schijnt van plan binnenkort nog een CD uit te brengen i.s.m. Luc Smets (ex-Pebbles, Shampoo ...).

Paul Michiels, nooit erg trots geweest op zijn bijdrage in Octopus, ging na het uiteengaan van de groep in 1980 terug naar Heist, had er een solo-hit als P.P.Michiels, en werd vervolgens deel van de internationaal vermaarde soulpop-formatie Leyers, Michiels & Soulsister.