|
Nadieh (Den Haag, 7 september 1958 - Utrecht, 5 april 1996) was een Nederlandse singer-songwriter.
Nadieh wordt op zondag 7 september 1958 geboren in Den Haag als Karin Francine Anne Meis. Ze heeft drie oudere broers: Frans, Fred en Edu en een jongere zus Manon 'Nonny'. Haar vader, ingenieur Frans, is Indonesisch en haar moeder, Wil Donck, is Scheveningse. Nadieh groeit op in Leiderdorp. Als kind gaat ze al kijken naar repetities van Earth and Fire, de band van Jerney Kaagman die haar jaren later een Zilveren Harp zal uitreiken. In haar tienerjaren kreeg ze muziekles van Jim ten Boske. Nadieh is getrouwd geweest (op 14 september 1979) met de Iranese scheikunde en Bahai-docent Zia Reyhani met wie ze een dochter Nadié (17 november 1981) kreeg en een zoon Rafi (28 oktober (1985). Aan het eind van haar leven woont ze samen met Karla 'Karrie' Kemp. Nadieh heeft psychologie en Arabisch gestudeerd in Leiden en Amsterdam. De artiestennaam Nadieh betekent in het Arabisch 'roepster'.
Als Karin Reyhani zingt Nadieh in het begin van de jaren '80 met Kees Buenen in de BB Band die hits scoort (in 1981) met Stille Willie en Hallo je spreekt met Karin en ze zingt de feministisch-getinte single Ik wil de straat terug in de band De Dupe, ook met Buenen.
Nadieh breekt door in 1986 met Windforce 11 die de 23e plek in de Nederlandse Top 40 behaalt. Het door Hans Vermeulen en Kees Buenen geproduceerde debuutalbum Land of Tá wordt in 1987 bekroond met een Zilveren Harp en een Edison Music Award. De single Haifa Blue (van haar tweede album) wint in 1987 de eerste prijs in de categorie BSA op het Wereldsongfestival in Japan. In 1988 ontvangt Nadieh voor haar tweede album Company of Fools een CD Award. Stuart en Bradley James schrijven en produceren drie nummers op deze cd.
Het is 1989 als het door Larry Lee geproduceerde rockalbum No way back verschijnt; het kent wat bescheiden hits. Ruth Jacott zingt backing vocals op dit album en het nummer Splendid Morning (wat Nadieh heeft geschreven voor haar op 17-jarige leeftijd verongelukte eerste liefde Onno) is een duet met de bekende zanger Colin Blunstone. In 1991 gaat Nadieh na jaren rockmuziek gemaakt te hebben folkachtige melodieuze luisterliedjes maken en dan verschijnt het door Joey Balin geproduceerde album Eye on the Waves waar bekende muzikanten als drummer Curt Cress en bassist Pino Palladino op spelen. Ondanks deze grote namen mislukt een internationale doorbraak.
In 1992 trekt Nadieh zich terug uit de showbusiness. Ze verhuist met haar kinderen naar het dorpje Rhenoy in de Betuwe en concentreert zich op het houden van paarden en muziek maken. In 1994 brengt ze zelf het album On my own uit, en enkele Indonesische songs. Ze schrijft teksten voor Paul de Leeuw en Marco Borsato. In dit jaar neemt ze ook het duet Ik sta (een bewerking van het Franse Là-Bas van Jean-Jacques Goldman en Sirima) op met Erik Mesie. In 1995 zingt Ruth Jacott Nadieh's nummer Leef me op haar album Geheimen. Nadieh doet ondertussen met haar zusje Manon 'Nonny' een theatertoer waarbij de zusjes zichzelf begeleiden met gitaar.
Op Goede Vrijdagavond, 5 april 1996 overlijdt Nadieh in Utrecht op 37-jarige leeftijd aan een longembolie en kanker. Van jongs af aan zei ze al dat ze wist dat ze jong zou sterven. Ze wordt begraven op de Hervormde begraafplaats van Rhenoy die grenst aan haar huis aan de Lingedijk. Op haar steen staan een Bahai gedicht, een gitaar, sterren en golven afgebeeld.
In 1999 brengt de Nadieh Foundation postuum Nederlandstalig werk van haar uit op het album Leef me.
De naam Nadieh komt buiten Nederland nauwelijks voor en hier des te meer bij meisjes die zijn geboren na 1986. Dankzij de zangeres die deze naam zelf bedacht, is de naam Nadieh in twee decennia volkomen ingeburgerd.
In 2005 brengt Nadieh's dochter Nadié haar folk-cd Colors of Grey uit en in 2007 Sudden Flashback. En in december 2006, tien jaar na Nadieh's dood, brengt de Nadieh Foundation postuum een tweede album uit: Go stand. Deze keer zijn het Engelstalige songs. Zelfgeschreven nummers en een cover van Elton John: I need you to turn to. Op het album staat ook een duet van Nadieh met haar dochter Nadiè dat gemaakt was voor moederdag voor de moeder van Nadieh.
|
