Jules de Corte

Jules de Corte (29 maart 1924 – 16 februari 1996) was een Nederlands liedschrijver, componist, pianist en zanger. Jules de Corte werd als blinde zanger-dichter-pianist bekend met liedjes als De Vogels en Ik zou weleens willen weten.

Jules de Corte is geboren in Deurne als vijfde kind in een gezin met socialistische idealen. Hij stamde uit een familie van Belgische immigranten; in de familie De Corte komt de naam Jules nog altijd veel voor. Op éénjarige leeftijd werd hij door een medische fout blind. Hij bleek bij orgel- en pianolessen op het blindeninstituut zoveel aanleg te hebben voor muziek dat hij daardoor in staat was van muziek zijn beroep te maken. Hij schreef als dichter-componist duizenden liedjes voor de KRO-radio.

De Corte overleed op 71-jarige leeftijd. Hij was tweemaal gehuwd; uit zijn eerste huwelijk werden zijn zes kinderen geboren. Zijn tweede vrouw, Thea de Corte-Dekker, heeft een aantal jaren een luistermuseum in De Cortes woonplaats Helenaveen nagestreefd, dat er uiteindelijk niet is gekomen. Zij beheert nu de nalatenschap waaruit af en toe niet eerder uitgebrachte opnamen op cd of dvd worden gepubliceerd.

De Corte werd bekroond met de Visser Neerlandia-prijs, de Louis Davids-prijs, de Gouden Harp en de Edison. Hij was lid van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde.

In 2005 verschenen de verzamelde liedteksten van Jules de Corte in de Pluche-reeks: Ik zou weleens willen weten, samengesteld, ingeleid en toegelicht door Cees van der Pluijm (met een complete disco- en bibliografie).

Discography: