|
Joe Harris (25 december 1943 – 1 juni 2003) was een Vlaamse zanger.
Harris werd geboren te Brugge, als Georges Lisabeth. Hij was het jongste kind. Zijn ouders dreven een kruidenierswinkel en een café. Op zijn twaalfde nam hij zijn eerste plaat op onder de naam Joske Harris. Hij werd als zanger bekend in de jaren zestig en zeventig. Aanvankelijk zong hij Engelstalige nummers met zijn band Joe Harris and The Pink Umbrellas. In 1968 had de band twee hits met Hope of a Miracle en Daisy Does. Een ander Engelstalig nummer is "Home isn't home anymore" uit 1969. In de jaren zeventig schakelde hij over op het Nederlands.
Zijn eerste grote Vlaamse hit in 1971 was Eerst zien en dan geloven, een vertaling van Chirpy chirpy cheep cheep van de Britse formatie Middle of the Road. Zijn grootste succes scoorde hij in 1975 met Drink Rode wijn, een cover van het Udo Jurgens-nummer Griechischer Wein. De productie van dit nummer was in handen van de Nederlander Johnny Hoes. Ook daarna bleef hij hits scoren.
In de jaren tachtig nam hij te Itegem de dancing-restaurant "Het Seyenhof" over dat hij in 1992 moest sluiten. Ook zijn huwelijk liep op de klippen. In 1994 ging Joe Harris samenwonen met zijn vriendin Linda, een vroegere fan, die hij sindsdien steeds zijn vrouw noemde ook al waren zij wettelijk niet getrouwd. In 1999 werd slokdarmkanker bij hem geconstateerd. Na een operatie wist hij die te overwinnen maar de bijna onuitstaanbare pijnen ten gevolge van die operatie bleven hem achtervolgen. Toch trad hij nog regelmatig op in rusthuizen en op seniorenfeesten.
Op 1 juni 2003 werd Harris dood aangetroffen in Brugge, in het kanaal Gent-Oostende. Volgens de politie had hij zelfmoord gepleegd. Later bij de autopsie werd vastgesteld dat hij overleden is aan een hartstilstand.
|
