|
Jenny Arean (Lisse, 4 oktober 1942) is een Nederlands cabaretière en actrice.
Haar werkelijke naam is Joanna Jenneke Josepha Klarenbeek. Ze werd geboren te Lisse, als enig kind van een kelner en een zangeres (Conny Renoir). Ook de moeder van haar moeder was zangeres (Henny Verra). Op haar veertiende zag ze een show van Wim Sonneveld en sindsdien wilde ze het cabaret in. Ze brak de huishoudschool af en ging werken als hulp in de huishouding. Begin 1960 kwam ze bij het ABC-cabaret van Wim Kan en Corry Vonk. Op advies van Corry Vonk veranderde ze haar naam in Jenny Arean.
In de jaren zeventig werkte ze aan verschillende musicals mee, onder meer En nu naar bed (1971) van Annie M.G. Schmidt, en speelde ze de hoofdrol in Het meisje met de blauwe hoed (1972), een televisiebewerking van het gelijknamige boek van Johan Fabricius. Daarnaast deed ze in 1975 een cabaretprogramma Scherts, satire, songs en ander snoepgoed met Robert Long, Dimitri Frenkel Frank en Jerôme Reehuis.
In 1977 had ze een hit met het samen met Frans Halsema gezongen Vluchten kan niet meer, een duet uit de musical "En nu naar bed". Vanaf het midden van de jaren tachtig maakt ze solo-programma's, en daarnaast speelt ze in diverse musicals.
Jenny Arean was van 1963 tot 1973 gehuwd met de acteur Huib Rooymans. Het echtpaar kreeg een dochter, Myra. Begin jaren tachtig had Arean een verhouding met Ischa Meijer die haar aanmoedigde een soloprogramma uit te brengen. Ze speelden samen in twee theaterprogramma's. Ze is sinds de oprichting lid van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde, en heeft een eigen stichting met de naam Godzalmijbewaren.
---oo0oo---
Franciscus Aert Maria (Frans) Halsema (Amsterdam, 1 september 1939 - aldaar, 24 februari 1984) was een Nederlands cabaretier en zanger.
Frans werd geboren in Amsterdam, als zoon van reclametekenaar Arie Halsema en Maria Hermina Schelvis. Hij had twee broers en een zus. Zijn eerste kennismaking met toneelspel waren zijn optredens in de door zijn vader geschreven revuetjes en tussen de schuifdeuren in het 'gezinscabaret'.
Al snel bleek dat Frans weinig interesse had in leren. Frans verruilde de derde klas van de MULO voor een beroepsopleiding tot banketbakker, maar bleef ook daar maar een half jaar. Hij besloot te gaan werken, en ging achtereenvolgens aan de slag bij een kruideniersbedrijf, een herenmodezaak, bij een effectenkantoor en op de administratie van een uitgeverij. In zijn vrije tijd zong hij liedjes in cafés en op bruiloften en partijen, en begeleidde zichzelf daarbij op de accordeon en de piano. Van 1958 tot 1960 ging Halsema in militaire dienst, in de Van Braam Houckgeestkazerne in Doorn. Hij deed daar een schrijversopleiding en kreeg de gelegenheid om 's avonds naar de cabaretschool van Bob Bouber in Amsterdam te gaan.
Zijn cabaretdebuut maakte Halsema in 1960, bij het 'Pauze-Cabaret' in de City Music Hall in Amsterdam. Een jaar later ging hij aan de slag bij cabaret 'Lurelei'. Aanvankelijk deed hij dit als pianist en componist, maar na verloop van tijd nam hij ook een deel zang en spel voor zijn rekening. Doordat hij de groep op den duur te commercieel vond worden, verliet hij Lurelei in 1964. Hij solliciteerde bij het ABC-cabaret van Wim Kan en Corry Vonk. Aanvankelijk werd hij daar geweigerd, maar na lang aandringen kon hij toch tot het gezelschap toetreden. Bij het ABC-cabaret leerde hij de fijne kneepjes van het vak en werd hij een veelzijdig cabaretier. Ook leerde hij daar de danseres Anke Cordess kennen (artiestennaam van Johanna Maria Louise Verreydt, geboren in 1942). Hij trouwde met haar en kreeg een zoon.
In 1967 verliet hij het cabaretgezelschap, en begon hij freelance-werk te doen. In 1968 vroeg cabaretier Gerard Cox of hij samen met hem iets wilde doen. Omdat Frans Halsema ook al zoiets aan Adèle Bloemendaal had beloofd, besloten ze gedrieën een programma te maken. Zo ontstond in 1968 Met blijdschap geven wij kennis. Daarnaast maakte hij ook groot opgezette televisieshows waarin hij als zanger, danser en acteur optrad met artiesten uit binnen- en buitenland. Ook nam hij enkele grammofoonplaten op.
Van 1971 tot 1973 speelde hij met Jenny Arean twee seizoenen lang in de musical En nu naar bed van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink. Toen hij met zijn tegenspeelster een verhouding begon, liep zijn huwelijk op de klippen. De scheiding met Anke werd op 26 juli 1976 uitgesproken, maar ook de relatie met Arean hield geen stand. Vanaf 1976 betrok hij een boerderijtje in het plaatsje Dreumel (gelegen in het Land van Maas en Waal, ten zuiden van de Betuwe) met zijn nieuwe vriendin, KRO-programmamaakster Ria Groeneveld. Zij zou tot zijn dood bij hem blijven.
In 1973 maakte Halsema een tweede programma met Gerard Cox, Wat je zegt ben je zelf. Het werd een succes, maar Halsema vond het naar eigen zeggen 'te plat'. Hij brak met Cox en begon een solocarrière. Dit was aanvankelijk geen succes; het cabaret was te braaf en de mensen bleven weg. Zijn tweede en derde programma sloegen beter aan.
Toen Halsema gevraagd werd om op het Boekenbal van 1983 op te treden, moest hij hiervan afzien wegens problemen met zijn stembanden. Wel bereidde hij een nieuw theaterprogramma voor, The show must go on, dat in april 1984 in première zou moeten gaan. Het kwam er niet meer van. Begin 1984 liet hij zich voor keelkanker opnemen in het Anthonie van Leeuwenhoek-ziekenhuis in Amsterdam. Op 24 februari 1984 overleed hij op 44-jarige leeftijd. Halsema ligt begraven op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied.
|
