|
De op 16 juni 1928 in Schaarbeek geboren Annie Cordy is een talentrijke duizendpoot. Zij kent het geheim van de eeuwige jeugd en voelt zich even goed thuis in het komische en het romantische genre als in het drama. 50 jaar lang wist ze wereldwijd haar publiek te bekoren met de 500 liedjes die ze heeft opgenomen en de zowat 4000 gala's waarin ze de vedette was. Revue, operette, zang, film, theater, televisie: haar ster heeft geschitterd in élke podiumkunst!
Annie Cordy is acht jaar als haar moeder haar inschrijft in een danscursus. Zij valt al snel op door haar présence op de scène, haar aangeboren gevoel voor dans maar ook haar stem. Op verzoek van haar leraar vertolkt ze enkele nummers tijdens een kleine show, en de trein is vertrokken: tijdens talentenjachten en wedstrijden trekt ze de aandacht van Pierre-Louis Guérin, de baas van het befaamde grote Parijse cabaret "le Lido".
In 1951 gaat Annie Cordy aan de slag in Parijs. Zij verzorgt verscheidene revues in het Lido maar ook in de Moulin Rouge en de ABC. Ze begeleidt de karavaan van de Ronde van Frankrijk. En in 1952 begint ze – met succes – ook andere facetten van haar talent te tonen: haar repertorium wordt uitgebreid met operette (o.a. "La route fleurie" met Bourvil en Georges Guetary) en chanson ("La petite Marie", "Léon"). In 1953 krijgt ze een rol in de film "Si Versailles m'était conté" van Sacha Guitry. Vanaf dan is Annie Cordy voortdurend op verschillende fronten actief. Na haar performance tijdens het huwelijk van Prins Rainier en Grace Kelly krijgt ze een contract aan de overkant van de Atlantische Oceaan aangeboden. New-York en later Mexico, Rio en Puerto Rico vallen voor haar charme.
Ook de jaren '60 worden één lange aaneenschakeling van optredens, musicals en triomfantelijke gala's aan de zijde van Luis Mariano, Bourvil, Maurice Chevalier en Darry Cowl. In 1969 biedt René Clément haar de rol van moeder aan in zijn film "Le passager de la pluie". Het publiek ontdekt bij Annie Cordy een dramatische intensiteit die niemand had verwacht. Maar in de jaren '70 blijft vooral haar imago van entertainer opgang maken. De successen volgen elkaar op: van "La bonne du curé" tot "Nini la chance", titelsong van de gelijknamige musical.
In de jaren '80 maakt Annie Cordy van meet af aan duidelijk dat ze helemaal niet van plan is af te haken. Dat blijkt nog maar eens met het succes van "Tata Yoyo", een liedje uit de musical "En avant la musique" en het album "Cho ka ka o". Pas tegen de jaren '90 begint ze het een beetje kalmer aan te doen. Ze verschijnt minder op het grote podium, maar meer op televisie met gastrollen in tv-films en –series. In 1998 zet ze echter nog eens alle zeilen bij om de 50ste verjaardag van haar loopbaan glorieus te vieren met twee uitverkochte avondvoorstellingen in de Olympia.
|
